وجود ریشه‌های عمیق اعتقادی شیعی درمیان مردم متعهد دزفول بخصوص جوانان پرشور و متدین این شهر که حاصل حفاظت همه جانبه و غیرتمندانه مردم متدین این سامان از اعتقادات ‌و آداب و رسوم و آیین تشیع سرخ علوی می‌باشد، زمینه‌ساز رشد و باروری آگاهی اسلامی ـ انقلابی درمیان آحاد اقشار مردم دزفول بوده است.

وجود خیل عظیم دانشجویان دزفولی در دانشگاههای سراسر کشور بخصوص تهران که مرکز تحولات سیاسی و جنب و جوش اسلامی بود و به ارمغان آوردن طلیعه‌های نهضت پرشور حضرت امام در میان مردم متدین دزفول که نارضایتی عمیق از مظاهر فساد و دین ستیزی رژیم ستم شاهی را از اعماق جان خود احساس می‌نمودند، از عوامل مهم در ایجاد نطفه‌های آغازین نهضت اسلامی مردم ایران در شهرستان دزفول بوده است.

شکل گرفتن تشکل‌های اسلامی ـ انقلابی و تشکیل گروههای زیرزمینی مسلحانه، ‌گروه گروه جوانان پرشور و متدین دزفول را مجذوب خود ساخت. حمایت همه جانبه کسبه و بازاریان متدین شهرستان دزفول از حرکت انقلابی جوانان این دیار، به ایجاد جبهه واحد و منسجمی از فداییان امام خمینی در نیمه اول دهه پنجاه شمسی در شهرستان دزفول و دیگر شهرهای خوزستان انجامید.

با رشد و گسترش نهضت شکوهمند اسلامی به رهبری زعیم عالیقدر جهان تشیع و احیا کننده اسلام ناب محمدی حضرت امام خمینی، مردم با ایمان و انقلابی دزفول، این تربیت یافتگان مکتب خاندان‌هایی، همچون خاندان انصاری، معزی، بیگدلی، عاملی، نبوی و غیرهم با هدایت و رهبری روحانیت همیشه بیدار؛ همچون مرحوم آیت‌الله سید مجدالدین قاضی دزفولی و مرحوم علامه فجر و شهید بزرگوار سید محمد کاظم دانش به رویارویی با دژخیمان رژیم ستم‌شاهی پرداختند،‌ کوچه‌ها و خیابانهای این شهر انباشته از کوکتل مولوتف و نارنجکهای سه‌راهی دست سازی گردیده بود که پیام سرنگونی رژیم تا دندان مسلح و آمریکایی پهلوی را فریاد می‌کرد.

اعتصابات سراسری مردم مسلمان ایران، بخصوص در نیمه دوم سال 57، به همراه موج گسترده اعتصابات در شهر دزفول، پایه‌های رژیم 2500 ساله شاهنشاهی ظلم و دین ستیزی را به لرزه درآورد و در نهایت در بهمن 57 به سقوط دیکتاتوری و اختناق رژیم پهلوی انجامید.

خیل شهدای دزفول، گویا ترین سند در همگامی و تأثیر بسزای مردم این شهرستان در پیروزی و به بار نشستن انقلاب خونرنگ اسلامی مردم ایران می‌باشد.

دزفول یکبار دیگر نقش عظیم و محوری خود را در شکل‌گیری تمدن اسلامی و برپایی حکومت حقّه تشیع ایفا نمود و همانگونه که در هزاره‌های پیشین عهده‌دار ادامه تمدن عظیم «عیلام» و حفظ آثار و دستاوردهای تمدن نیاکان ما بوده است، با ایفای رسالت عظیم خود در انقلاب شکوهمند اسلامی ایران، بر اهمیت خود در اتصال حلقه‌های مقدس تمدن اسلامی صحّه گذارد.

31 شهریور سال 59، آغاز مرحله تازه‌ای در به منصة‌ ظهور رسیدن بُعدی دیگر از ابعاد استعدادها و مکنونات نهفته در نهاد خداجوی مردم دزفول می‌باشد. آغاز حملات ددمنشانه استکبار جهانی توسط مهره سرسپرده خویش صدام، به میهن تازه استقلال یافته و نوپای جمهوری اسلامی که به صورت اسوه تام از چهره مترقی اسلام فراراه نهضت‌های آزادیبخش و همه ملل در بند و تحت ستم جهان جلوه‌گری می‌نمود، ‌نمایانگر خشم مستکبران علیه اسلام ناب محمدی (ص) و تشیع سرخ علوی بود.

این نبرد و یورش نابرابر و ناجوانمردانه که مخالف نص صریح همه قرار‌دادها و کنوانسیونهای بین المللی بود، ملت ایران را بر آن داشت که یکی از دو مسیر پیش روی خود را برگزینند. نخست، عقب‌نشینی از آرمانهای مقدس نظام الهی جمهوری اسلامی و تن دادن به ذلت شکست، و دیگری، به میدان آمدن با تمام هستی و شنا نمودن در دریای خون و قربانی نمودن برگزیدگان ملت، تا بدین وسیله زمینه رسیدن به ساحل فتح و ظفر و آزادی و عزت فراهم آید. دزفول در این راستا از نخستین قربانیان تهاجم سنگین و ناجوانمردانه دشمن بعثی بود. محاصره شهر توسط صدها دستگاه تانک فوق مدرن و حملات توپخانه و بمباران‌های وحشیانه هوایی، نه تنها خللی در عزم دزفول در استقامت و پایمردی ایجاد ننمود، بلکه با هر گلوله‌ای که سینه مملو از عشق به اسلام دزفول را می‌شکافت، «گُردانی» جان برکف عازم جبهه‌های دفاع مقدس می‌گردیدند.

آخرین حربه مزدوران، توسل به موشکهای اهدایی ابرقدرتها بود، غافل از اینکه مردم دزفول سینه خود را باند فرود موشکها می‌نمودند، ‌ولی ننگ تسلیم و ترک شهر را هرگز در خاطر خود نمی‌گنجاندند. کودکان، مادران و پیران دزفول در خاک و خون غلطیدند، و دختر بچه‌های معصوم و شقایق فام دزفول با عروسکهای قشنگ خویش در بغل، ‌در زیر آوارها خُفتند تا دزفول در گوش ناشنوای وجدانهای خفته جهان و به ظاهر متمدن فریاد بر‌آورد: ما تا آخر به همراه رهبر خود ایستاده‌ایم. و اینچنین بود که «دزفول» در پایان چنگ تحمیلی، عنوان «شهر نمونه» و قهرمان شهرهای ایران را از آن خود نمود و گوی سبقت را در دفاع از آرمانهای مقدس نظام اسلامی ما، از دیگر شهرهای دلاور ایران اسلامی ربود.