مسجد جامع قدیمی دزفول، از لحاظ معماری و دارا بودن شبستان و ستونهای سنگی در اعداد مساجد اوائل دوره اسلام است که سپس در قرن هفتم و دوازدهم هجری قمری وسعت و مرمت یافته است.

در این مسجد تاریخ سال 1157 هجری قمری در سر در آن خوانده می‌شود که دلیل بر مرمت بنا می‌باشد. این مسجد که به شیوه و معماری دوره ساسانی ساخته شده از لحاظ شبستانهای قدیمی و ستونهای سنگی که آثار فرسودگی د ر آنها هویدا می‌باشد قابل کمال توجه است.

ایوان شرقی از بناهای دوره صفوی است که به سال 1110 هجری قمری احداث گردیده است. سر در مسجد و گلدسته‌های آن متعلق به قرن دوازدهم هجری قمری می‌باشد. این بنا تقلیدی از اصول معماری کاخ ایوان کرخه است.

در کنار خیابان ششم بهمن سابق دزفول (شهید منتظری) داخل کوچه دیهیم مسجدی واقع است که آنرا مسجد صعصعه نامند و گویند که مدفن صعصعه است. عمارت کلاً نوسازی شده و اکنون هیچ گونه اثر قدیمی و تزئینی و هنری ندارد.

این مسجد در خیابان امام خمینی واقع است و اگر چه قدمتی دارد،‌ اما تجدید بنا و تعمیرات، آنرا از صورت اصلی خارج ساخته است، گودی شبستان ضلع جنوبی و حیاط مسجد قدمت بنای اصلی را می‌رساند.

در میان بازار کهنه شهر دزفول مسجدی است که آنرا مسجد سید حسن و مسجد امام حسن مجتبی و مسجد بازار کهنه می‌نامند، اگر چه بنای مسجد قدیمی می‌باشد، ولی چون به کلی تعمیر و تجدید بنا شده است هیچ‌‌‌گونه اثر قدیمی ندارد.

در نزدیک اتاق آقامیر نزدیک به خیابان طالقانی مسجد ملا علی‌شاه واقع است. ایوان نمازخانه به طول 60/10 متر و عرض 30/5 متر می‌باشد و از طرف شمال به اتاق رومی با طرح طاقهای تکراری به درون اتاق مستطیل شکلی وارد می‌شویم که ایوان نمازخانه هاست.