سید عبدالله داعی

مقبره سید عبدالله داعی - برای مشاهده عکس بزرگتر کلیک کنیدیکی از ادبای دزفول داعی دزفولی است که نود و هشت سال سن داشته و در سال 1256 هجری قمری وفات یافته است. مسد عبدالله داعی تخلص از سادات جلیل صفوی و از فرزندان سید خواجه علی فرزند شیخ صدر‌الدین موسی فرزند شیخ صفی‌الدین اردبیلی است. طایفه ایشان را در دزفول رودبندی می‌نامند.

در سال 1158 ه.ق در دزفول متولد و در اصفهان در خدمت حجت الاسلام حاج سید محمد باقر به تحصیل اشتغال داشته و علم حکمت و کلام و طب و تصوف را در محضر مرحوم آقا محمد بید آبادی فرا گرفته و در ادبیات و تاریخ نیز آثار کاملی دارد.

چند دیوان شعر سروده که یکی‌ از آنها را عبدالله خان ساعد‌السلطنه سردار اکرم همدانی در سال 1315 قمری از فرزندان ایشان گرفته و معلوم نیست چه شده است.

سید صدرالدین کاشف

یکی از رجال مشهور خوزستان حتی ایران، سید صدرالدین‌بن‌محمد‌باقر‌بن‌محمد‌مهدی‌بن‌محمد‌شفیع از سادات گوشه می‌باشد، که تا کنون سلسله علما و عرفا و ادبای دزفول را تشکیل داده‌اند. ایشان متولد 1174 قمری در دزفول و علاقه زیادی به تحصیل علوم اسلامی داشت و اشعار اولیاء و کتب عرفا را می‌خواند.

کاشف تمامی عمر را یا به رفع ظلم حکام جور و جلوگیری از اشخاص ستمکار و کمک به ضعفا و فقرا صرف کرد و یا به تصنیف و تألیف پرداخت.

تألیفات کاشف بیش از 50 مجلد در علوم مختلف از توحید، حکمت، دعا و منطق است و دارای چند دیوان شعر که متجاوز از یکصد و بیست هزار بیت توحیدی و ادبی می‌باشند. این شاعر بزرگوار در سال 1258 فوت و پیکر مطهرش را در کربلا در مقبره مرحوم سید کاظم رشتی بخاک سپرده‌اند.

آشفته دزفولی

سید محمد باقر فرزند سید مهدی فرزند محمد علی از سادات محترم رضوی کاشان و با مرحوم سید حسن مکفر از یک خاندان می‌باشند. ایشان در سال 1267 قمری در دزفول متولد و از ابتدای جوانی به تحصیل علوم شرعی و ادبی پرداخته و به مشهد مقدس عزیمت و حدود دو سال در بقعه خواجه ربیع مشغول ریاضت بوده و مدتی در کرمانشاه اقامت داشته و در دربار ناصری دارای احترام خاصی بوده و از طرف ناصر‌الدین شاه به فصیح‌السلطنه ملقب گشته است. آشفته در سال 1331 قمری در موقعی که به زیارت نجف اشرف رفته بود،‌ در آنجا وفات یافت. ‌اشعار آشفته بیش از دوهزار بیت قصیده و غزل و مدائح است.

Valid XHTML 1.0 Strict